Backchannel of Backstabber?

De tiende editie van de Mobile Monday, in de Rode Hoed. Een gevarieerd programma, met veel korte bijdragen. De één duidelijk beter dan de ander. Na de pauze was het vooral Gerd Leonhard die een erg goed verhaal had over the future of mobile media & content. Daar zou ik graag wat meer over vertellen, ware het niet dat hetgeen me het meest is bijgebleven van de middag de enorm dominante aanwezigheid was van de zogeheten Backchannel.

Een Backchannel is een groot scherm, achter de spreker, waarop live allerlei Tweets van het twitterende publiek verschijnen. Idealiter gaat het dan om zinvolle bijdragen aan de discussie, mogelijke vragen voor de spreker e.d. Zoals het bij MoMo werd toegepast schiet het zijn doel echter sterk voorbij. ik zou hier wel even een verontwaardigd stuk over schrijven, maar zag toen dat Jeroen Mirck dit in een Emerce discussie al eerder heeft opgeworpen. Voor de argumenten voor en tegen verwijs ik dan ook graag naar deze discussies.

Wat wel jammer is, is dat er met de belangrijkste argumenten van die discussies niets gedaan is. Belangrijke voorwaarde voor het geslaagd inzetten van een backchannel via Twitter is dat er met mate, en gemodereerd getweet wordt. Als je echt wilt dat er vragen worden opgegooid waar een spreker iets mee kan, dan kun je simpelweg niet een continue brei van voortscrollende tweets als bron hanteren. Elke tien seconden een tweet! Dus zelfs de meest briljante vraag bleef maximaal een minuut op het scherm.

En helaas was het merendeel van de opmerkingen verre van briljant: baldadig, verveeld, zogenaamd humoristisch, en vooral narcistisch (mensen die foto's van zichzelf naar het Backchannel sturen, what's the point?!). Dus van enige toegevoegde waarde was geen sprake. De sprekers werden er niet scherper van, en doordat het zo verschrikkelijk afleidde - elke tien seconden een opmerking - werd het sneller onrustig en raakte je de draad van het verhaal sneller kwijt.