Heeft werken zin?

Mijn persoonlijke ontwikkeling houdt min of meer gelijke tred met deze trend. Een jaar geleden kwam ik bij Whizpr terecht. De inhoud van het werk was iets minder belangrijk, maar de manier waarop het bureau werkt was van essentieel belang voor mij. Dingen als: lange termijn denken, goede relatie met de pers, niet schreeuwen, altijd hoge kwaliteit leveren, elke consultant die zelf het hele account ‘draagt’, inclusief de kleine k-klusjes en inhoudelijk goed is geïnformeerd over de klant en zijn markt, een fijne onderlinge samenwerking en werksfeer, het klonk me allemaal als muziek in de oren. Al werkend kwam ik erachter dat het niet alleen praat was, maar de bedrijfscultuur. Soms ook ff slikken bij het laten vallen van een steek, omdat ik daar door collega’s meteen op wordt aangesproken. Leerzaam en zeer stimulerend.

Nu is het zo dat ik me al sinds mijn studietijd in allerlei organisaties bezighoud met het verbeteren van de wereld. Duurzaamheid was voor mij vijftien jaar geleden al een hot topic en gelukkig wordt de ICT sector er wakker aan. In de film ‘An inconvenient truth’ zegt oud-vicepresident Al Gore dat we alle kennis in huis hebben om het probleem van klimaatverandering op te lossen, maar dat het belangrijk is om onze inzet te bundelen. Als er een bedrijfstak is, waar knappe en creatieve koppen zitten, is het de ICT-sector en tot mijn vreugde is het een van mijn eigen accounts, Cisco die momenteel grootse en meeslepende stappen zet bij het inzetten van de eigen kennis en kunde om het probleem van de global warming op te lossen, o.a. door deel te nemen aan het Clinton Global Initiative. Over hoe Cisco daar invulling aan geeft, zal ik berichten op deze blog.

Inhoudelijk weet ik het een en ander van de materie en denk dat ik kan inschatten of iets echt zoden aan de dijk zet. Wat Cisco doet, zet zoden aan de dijk. En daarmee helpen ze mij aan nog wat extra arbeidsplezier en zingeving.