Some give PR a bad name

Zoals afgesproken, stuur ik u hierbij informatie over XXXXX PR.
Wij regelen redactionele aandacht voor A-merken in tijdschriften, dagbladen en op internet.
We zijn vooral erg sterk aanwezig in de vrouwentitels. Deze richten zich op, voor <Klant> interessante doelgroepen. Op onze site vindt u veel voorbeelden van wat we zoal realiseren.

No exposure, no pay
Het is onze expertise om in de belangrijkste tijdschriften, dagbladen en op internet veel publiciteit te realiseren. We houden intensief contact met redacties, tekstbureaus en journalisten van deze media.
 
Daardoor zijn we in staat om succesvol aandacht te genereren voor merken, nieuwe producten en promoties. We scoren enorm goed. We ontwikkelen ook marketingacties voor bladen en internet.
We werken op basis van no exposure, no pay. Alleen plaatsingen waarover u tevreden bent worden in rekening gebracht.
 
Graag zou ik in een persoonlijk gesprek willen toelichten, hoe we <Klant> kunnen helpen, om meer publiciteit te realiseren.

Even redactionele aandacht "regelen". De rillingen lopen over mijn rug. Als je je dan vervolgens zo nadrukkelijk laat afrekenen op "exposure" dan laat je je feitelijk afrekenen op de productie van de journalist of blogger. Dat betekent vaak dat deze gepushed zal worden om toch vooral te komen en te schrijven/publiceren. Het bureau krijgt betaald voor het werk van de journalist, niet zozeer voor het eigen werk."Alleen plaatsingen waarover u tevreden bent worden in rekening gebracht"... Alsof het advertenties zijn. Niets over luisteren naar je doelgroepen, niets over inspelen op de behoefte van de media of blogger. Gewoon zoveel mogelijk pushen bij de media.

Very old school PR. Om met Bon Jovi te spreken: You give PR a bad name