De journalist als slachtoffer?

Ik denk dat het allemaal zwaar overtrokken is.

Ten eerste de getallen. Het is maar hoe je telt. De onderzoekers geven zelf al toe: "Tien persvoorlichters voor iedere journalist? Zo simpel is het niet, zegt Prenger (de onderzoeker van de UvA), want niet de hele communicatiebranche houdt zich bezig met de media. "Wij hebben onderzoek gedaan naar de omvang van de sector in brede zin: ook de afdelingen interne communicatie, die bijvoorbeeld het bedrijfskrantje maken, zijn meegeteld."

Het bedrijfskrantje. Dat scheelt al aardig.

Ik denk dat je met evenveel recht zou kunnen stellen dat het aantal journalisten met de komst van het internet spectaculair gestegen is. User generated content, talloze blogs, meediscussierende burgers, de groep mensen die verslag doet, signaleert, controleert en becommentarieert is juist enorm groot. Als PR-bureau hebben we nu te maken met meer media dan ooit. Zijn dat allemaal journalisten? Nee, niet in de klassieke zin van het woord. Maar die klassieke betekenis van het begrip journaal (dagelijks verslag) is net zo achterhaald. Net als het woord 'Pers'. Er komt geen pers meer aan te pas in de meeste gevallen. "Vijf keer zoveel bloggers als communicatiemedewerkers" zou ook een aardige kop zijn.

Ik zie de journalist niet als slachtoffer en als onderdeel van een 'mediastrategie' waarvan ze zich niet bewust zijn. Ze zijn het zich heel goed bewust, en de afzender van elk bericht, interviewmogelijkheid, rapport e.d. is steeds helder bekend, en daarmee ook diens agenda. Vervolgens wordt er bewust gekozen aandacht eraan te besteden of niet. Kosten en opbrengsten goed afwegend.
De enorme informatie-explosie via het internet, en verveelvoudiging van het aantal artikelen, bij een gelijkblijvend aantal journalisten, betekent dat er veel tekst en informatie ook door anderen wordt bijgedragen, bloggers net zo goed als bedrijven en overheden. Publicatiemogelijkheden zijn niet meer het exclusieve domein van de journalist.

Doordat een journalist in sommige gevallen redelijk oppervlakkige verhalen gewoon kan doorplaatsen met beperkte aanpassingen, creëeert hij juist weer ruimte om zich te verdiepen in belangrijker zaken. De communicatiemedewerkers bieden informatie aan. Met, volgens mij, duidelijke motieven en afzenders. De media kiezen zelf wat ze ervan gebruiken, en hoe ze het gebruiken. En het feit dat er zoveel communicatiemedewerkers dingen om de 'gunst' en aandacht van de journalist, kun je ook interpreteren als dat de journalisten nu meer macht hebben dan ooit, en het voor communicatiemedewerkers steeds lastiger is om aandacht te krijgen.
Kortom: geen paniek. Het PR-leger is een vredesleger, bezig met een opbouwmissie... ;-)

Wij hebben een open relatie met heel veel journalisten, en zij weten heel goed hoe wij en zij omgaan met mediasstrategie. En voor journalisten die daar nog eens iets meer van willen weten: de koffie staat klaar. (En nee, je hoeft niet met een verhaal naar huis...)