Lies, Damn Lies and Statistics

Maar goed. De suggestie: er zijn 150.000 communicatie en PR-professionals, tegenover 15.000 journalisten. Deze laatsten sneeuwen onder en kunnen zich tegen zo'n overmacht nauwelijks verweren. Zij spelen mee in mediastrategieen zonder zich daar bewust van te zijn. Allereerst even die getallen. Bij die 150.000 zit volgens mij werkelijk iedereen die 'iets met communicatie'  doet. Wat een onzin om dat af te zetten tegen het aantal journalisten.

Als je alleen kijkt naar de communicatiemensen die schriftelijk dan wel mondeling contact hebben met journalisten, dan denk ik dat de verhouding eerder 1 op 1 is. Wij zijn bij Whizpr met 14 mensen, hebben een bestand van circa 3000 journalisten waar we wel eens iets aan communiceren, waarvan ongeveer 300 min of meer intensief. Dat is 1 van ons, tegenover 20 journalisten.

Ander getal. we versturen gemiddeld 3 persberichten per dag, dat is 15 per week, dat is gemiddeld 1 per PR-medewerker per week. De journalisten waar wij regelmatig mee te maken hebben, die 300, die kennen allemaal zo'n (ruim gerekend) 30 PR-mensen. Maar daar zit een verschrikkelijke overlap bij. Ik denk dat de 300 actieve journalisten die wij kennen, in totaal misschien op 60 of 70 unieke PR-contacten komen, die ze kennen. Dus zijn ze, zo geredeneerd met 4 keer meer dan wij.

Andere manier om ernaar te kijken is dat op een drukke dag, de Nieuwsbank zo'n 800 persberichten verwerkt.  Daarvan is meer dan helft een kort politieberichtje of een gemeentelijke dienstmededeling. Blijven maximaal 400 'echte' berichten over, voor 15.000 journalisten. Ook een veel rustiger beeld.

Nog een raar beeld: dat van die 150.000 communicatiemensen die een PR-leger vormen, tegenover de journalist. Nou, los van dat het er dus veel minder zijn, zijn die PR-mensen niet in 'gevecht'  met de journalist, maar eerder met elkaar. Vechten om de gunst van die schaarse journalist... Die kiest vervolgens uit het grote aanbod het mooiste, interessantste, nuttigste of leukste. Elke extra communicatiemedewerker erbij verzwakt zo de kracht van de overige communicatiemensen, dus hoe meer communicatiemensen, hoe sterker de journalist. En zou het niet zo kunnen zijn dat communicatiemensen ook journalisten soms helpen? In plaats van een of andere mediastrategie te ' spinnen'? Dus juist aan de kant staan van de journalist?

Natuurlijk, ook op mijn rekensommetjes valt veel af te dingen, maar hier dan nog wat cijfers om aan te geven hoe belachelijk dat getal van die 150.000 is.

De beroepsvereniging voor journalistiek, de NVJ telt 8500 leden, de beroepsvereniging voor communicatie, Logeion, slechts 3000. De grootste LinkedIn groep op dit gebied, Communicatie, Pers en Voorlichting, met zowel communicatiemensen als journalisten erin, komt op 8669 leden. Het Nederlands Medianetwerk telt 5600 leden. The Dutch Journalists Group op LinkedIn op 4618. De oplage van het blad Communicatie is 11.335. Een grove schatting van het aantal PR-bureaus in NL, inclusief alle eenmanszaken komt uit op 2000 bureaus. Het aantal studenten communicatie dat op dit moment volgens het CBS ingeschreven is, staat op ongeveer 3000. Kortom, nergens komen we ook maar uit boven de 12.000... Dat getal van 150.000 is dus bizar. Het is alsof je iedereen in de bouw, rekent als loodgieter of timmerman. Iedere NS-er als machinist. Iedere horecamedewerker als kok, of als kelner.

Ze hebben bij het UvA nog een paar maanden tot de publicatie van het eindrapport. Ben benieuwd of ze er iets van weten te maken. Suggestie: "6000 onderzoekers van Nederlandse Universiteiten tegenover slechts 161 wetenschapsjournalisten..."

Oh ja, en wat is eigenlijk een journalist, vandaag de dag? Vroeger kenden we als bureau ongeveer 50 mensen die voor ons relevant waren, nu met alle online media is het aantal voor ons relevante en invloedrijke media opgelopen tot 300. Zes keer zoveel mensen te bedienen, met evenveel medewerkers. Ik zeg: de journalisten en bloggers zijn aan de winnende hand. Help!